Estratexia de biorremediación microbiana in situ baseada na acción de microorganismos nun medio contaminado, aplicando os nutrientes necesarios (fertilizante ou emenda orgánica) para estimular o crecemento microbiano.

A diferenza da bioaumentación, o énfase ponse en axustar os factores físicos e químicos (temperatura do solo, humidade, valor do pH, contido de nutrientes), que poderían impedir a taxa de degradación do contaminante polas poboacións microbianas autóctonas. Trátase de diminuír o tempo de degradación aumentando a biomasa microbiana.

É un procedemento de baixo custo e con menos efectos ambientais negativos, pero que require tempo. Utilízase para paliar derrames accidentais (p. ex., de hidrocarburos) e en sitios con contaminacións crónicas.