Compoñente dos solos calcarios que constitúe a fracción de carbonato de calcio (CaCO₃) de diámetro aparente inferior a 50 μm. Polo seu tamaño, ten unha elevada reactividade e disólvese fácilmente na auga do solo que contén dióxido de carbono (CO₂) disolto. Dende o punto de vista da análise química, corresponde á fracción fina de CaCO₃ que reacciona cunha disolución de oxalato de amonio (NH₄)₂C₂O₄ despois de certo tempo de axitación (nesta reacción baséanse os métodos de análise de Drouineau, do calcimétrico Drouineau-Galet ou de Nijelsohn). A calcaria activa provoca deficiencias de ferro como nutriente por efecto do anión hidroxenocarbonato (HCO₃⁻) ao que da orixe ao disolverse na auga do solo, que bloquea a absorción do ferro. Un contido elevado de calcaria activa é indicativo dun risco nutricional elevado para as plantas debido a posibles deficiencias de ferro, fósforo e outros micronutrientes. Con valores de calcaria activa superiores a un 10 %, os melocotoeiros, maceiras, pereiras e albaricoqueiros presentan problemas de absorción de nutrientes, polo que se debe recorrer a portaenxertos tolerantes.