Propiedade que presentan os compostos químicos coloidais (cambiador) con carga negativa de intercambiar catións adsorbidos de forma reversible nos grupos funcionais situados na súa superficie por outros catións, xeralmente da fase líquida do solo ou adsorbidos noutra fase sólida en contacto con aquela, a un pH determinado. Os principais cambiadores de catións no solo son: (1) partículas coloidais tales como os minerais da arxila; (2) aluminosilicatos non cristalinos e óxidos de Fe e Al; e (3) os compoñentes orgánicos. Exprésase como a cantidade máxima de catións (cmol_c) por unidade de masa do cambiador, a un pH determinado. En clasificación de solos, estandarizouse a determinación a pH 7,0). Exprésase mediante a fórmula CIC = S · σ, onde S é a superficie específica (expresada en cm² g⁻¹) e σ é a densidade de carga superficial (expresada en cmol_c cm⁻²).