Cantidade de carbonatos que contén a terra fina dunha mostra de solo expresada como porcentaxe de carbonato de calcio (CaCO₃). O método de análise impide saber se se trata de CaCO₃ ou de carbonato de magnesio (MgCO₃), de aí a denominación de equivalente. Atácase a mostra con ácido clorhídrico do 10 % e mídese o volume de dióxido de carbono (CO₂) desprendido, que se compara co volume de CO₂ que se desprende cunha mostra de CaCO₃ puro (método do calcímetro de Bernard). Exprésase en gramos de CaCO₃ por cada 100 g de mostra. No campo, a presenza de carbonato de calcio identifícase pola efervescencia que produce ao atacar una mostra cunhas gotas dunha disolución de HCl do 11 %. A presenza de CaCO₃ no solo condiciona a dispoñibilidade de nutrientes para as plantas, de modo que en solos calcarios pode haber deficiencias en fósforo, ferro, boro, cinc e manganeso e clorose férrica.