A escala macroscópica, tipo de estrutura cunha disposición natural duradeira de partículas elementais (arxila, limo, area e moi pouca materia orgánica), unidas entre si que, durante as fases de secado do solo, se separan polas mesmas caras de disociación vertical, o que orixina unidades estruturais ou agregados nos que predomina a dimensión vertical sobre as outras dúas, dando prismas con caras planas ben definidas e arestas angulosas. É característica de horizontes subsuperficiais con elevado contido de arxila, Bt, endopedóns arxílicos (ST) e horizontes árxicos (WRB).