Técnica de fitorremediación que utiliza especies vexetais nativas para inmobilizar contaminantes in situ. Os contaminantes son retidos no solo que rodea ás raíces, evitando que poidan ser transportados fóra do sitio por erosión ou por escoamento superficial.

A fitoestabilización pódese combinar coa aplicación de emendas orgánicas ou inorgánicas que, ao unirse ao contaminante, inmobilízano. Ademais, a aplicación de determinadas emendas pode cambiar as condicións fisicoquímicas do solo e favorecer a precipitación/inmobilización do contaminante (p. ex., pH básico para a inmobilización de elementos catiónicos como chumbo, cinc, cadmio, cobre ou níquel; e pH neutro ou lixeiramente ácido para a inmobilización de arsénico).

Estas técnicas requiren un seguimento periódico para verificar que se manteñen as condicións de descontaminación.