O enfoque clásico anterior a 1980 para a caracterización química da MOS consistía na utilización de métodos de fraccionamento químico dos compostos orgánicos solubles con distintos tipos de solventes, o que levou a diferenciar: ácidos fúlvicos, ácidos húmicos e humina. Estes fraccionamentos seguen sendo amplamente utilizados, a pesar de que as fraccións obtidas son artefactos do procedemento e só existen no laboratorio.

Os principais métodos de fraccionamento son: 1) disolventes acuosos (auga fría), que extraen substancias orgánicas lábiles, non unidas á fase sólida (ácidos orgánicos aminados e non aminados, glícidos sinxelos, péptidos, fenois, polisacáridos de baixo peso molecular); 2) disolucións alcalinas: hidróxido sódico e pirofosfato de sodio, seguida de precipitación ácida, que é o método máis antigo, e que segue a ser utilizado para separar os ácidos húmicos, ácidos fúlvicos e a humina; 3) disolventes orgánicos (hexano, diclorometano, metanol); 4) disolucións ácidas: ácido clorhídrico 6 M, para cuantificar o carbono orgánico asociado ás proteínas, aminoácidos e aminoazucres); 5) disolventes orgánicos para a extracción de lípidos.