Disciplina teórica matemática deseñada para reaccionar a cambios continuos da variable que se desexa controlar e que se diferencia da lóxica booleana en que non está restrinxida a dous únicos valores, 0 e 1, como esta. É especialmente adecuada para problemas que non poidan ser representados facilmente por modelos matemáticos debido a que os datos están incompletos ou porque o proceso é moi complexo. Introduce o concepto de conxunto difuso, que é aquel que non presenta fronteiras claramente definidas e pode conter elementos cun grao parcial de pertenza. Tolera datos imprecisos, utiliza ao máximo a experiencia dos expertos, está baseada na linguaxe natural e utiliza modelos lingüísticos. En Ciencia do Solo aplicouse ao estudo de problemas de degradación de solos, como pode ser a compactación, a erosión ou a sostibilidade, entre outros que non teñen límites abruptos.