Estratexia para a toma de mostras de solo que consiste en dividir a priori a cuberta edáfica, leira ou campo de cultivo en áreas de mostraxe ou estratos (no sentido estatístico do termo) homoxéneos, atendendo á clase de solo e á xestión. En cada área de mostraxe establécense os puntos a muestrear a partir dun punto, desde o que se segue unha liña crebada en forma de Z, na que sucesivamente se toma unha submuestra en cada vértice (polo xeral de 10 a 15 submuestras para obter unha mostra composta). As submuestras dunha mesma área mestúranse e homoxenéizanse para formar unha mostra composta, da que se toma unha parte para proceder á súa análise. Utilízase principalmente en mostraxes para estudos de fertilidade do solo, con mostras de 0 a 20 cm e de 20 a 40 cm de profundidade. O resultado da análise deste tipo de mostraxes é representativo dunha media dentro do campo. Pódese mellorar a representatividade dos resultados se se xeorreferencian os puntos de mostraxe.