Forma de humus orixinado en condicións aerobias, que se caracteriza por unha alta actividade biolóxica (eficacia biolóxica de descomposición elevada) e, por tanto, a materia orgánica está moi transformada, cunha mineralización e humificación intensas.

A bioturbación da fauna (sobre todo miñocas) favorece a mestura e a unión da materia orgánica e a materia mineral (bioestruturación), con formación de agregados arxilo-húmicos estables (estrutura granular composta). En solos cun horizonte Ah ben desenvolvido e ausencia de horizontes OF e OH.

A relación C/N presenta valores que, de forma orientativa, se atopan entre 8 e 15. Pódese desenvolver, por exemplo, baixo bosques caducifolios en zonas de clima temperado, e en sabanas e estepas.

Cabe distinguir: mull eutrófico, mull mesotrófico, mull ácido (humus forestal), mull calcario de montaña, mull cálcico, mull de chernozem, mull ándico, hidromull.