Teoría que establece a orixe, propiedades e importancia do aluminio nos solos ácidos, como causa dos problemas de toxicidade que presentan estes solos. Establece que o aluminio, como (Al(H2O)6)3+ a pH inferiores a 5,5 permanece no solo en forma soluble e intercambiable, polo tanto, biodispoñible para as plantas. A curva de neutralización dun solo-Al3+ corresponde a un ácido débil, o que concorda co comportamento dos solos ácidos. A hidrólise das especies de aluminio xera protóns, entre elas: (Al(H2O)6)3+ + H2O → (AlOH(H2O)5)2+ + H3O+, acedume que mide o pH do solo. Estas constatacións experimentais fixeron que a teoría do aluminio desprazase nos anos cincuenta do século