Conxunto de principios, normas, protocolos, tecnoloxías e prácticas que se implementan para evitar o risco para a saúde e o medio ambiente que provén da exposición a axentes biolóxicos causantes de enfermidades infecciosas.

A Organización Mundial da Saúde define bioseguridade de laboratorio como: os principios, tecnoloxías e prácticas de contención que se implementan para evitar a exposición non intencional a axentes biolóxicos e toxinas, ou a súa liberación accidental.

O Comité de agricultura da FAO define bioseguridade como: a utilización inocua e sostible desde o punto de vista ecolóxico de tódolos produtos biolóxicos e as súas aplicacións para a saúde humana, a biodiversidade e a sostibilidade do medio ambiente en apoio da mellora da seguridade alimentaria mundial.

A finalidade é minimizar os riscos e previr os impactos negativos sobre as persoas e os ecosistemas, por medio de protocolos que avalíen os riscos das diversas actuacións antrópicas como a utilización de especies de plantas, insectos e microorganismos xeneticamente modificados (OGM); a introdución de especies non nativas a un territorio; os procedementos para depositar e eliminar de forma segura calquera axente que poida resultar perigoso.

Os protocolos de bioseguridade xeralmente inclúen: 1) identificación e análise dos riscos; 2) avaliación dos riscos; 3) comunicación de riscos á comunidade científica, ás autoridades reguladoras, á prensa e á poboación; 4) aplicación de medidas de control; 5) seguimento e exame.