Elemento químico semimetálico, semicondutor, de símbolo B, de número atómico 5 e peso atómico 10,81. Elemento esencial para as plantas, é un micronutriente cun intervalo de concentracións entre os límites teóricos de carencia e de toxicidade moi estreito e específico para cada especie vexetal. Pode proceder: 1) do bórax (heptaoxotetraborato de sodio decahidratado, B₄O₇Na₂ · 10 H₂O) que se utiliza como fertilizante deste micronutriente, 2) da auga de rega, e 3) da meteorización da turmalina (ciclosilicato) en áreas con andesitas, entre outras rocas. No solo encóntrase en forma de borato adsorbido e en disolución que é asimilable polas plantes. Entre as plantas que requiren maior cantidade deste macronutriente cabe citar: a remolacha azucreira, a cenoria, a colza, a vide, a alfalfa, a maceira, o coliflor, entre outras; mentres que nos cítricos o límite de tolerancia é baixo e un exceso de boro no solo pode producir fitotoxicidade. As carencias e as deficiencias asociadas a este elemento esencial danse en solos acedos pola maior solubilidade e pola perda por lavado dos compostos de boro a consecuencia da formación de ácido bórico, que é moi soluble. As toxicidades van asociadas a solos de climas semiáridos e áridos, onde pode estar presente no material de partida do solo, ou ter sido engadido como fertilizante ou mediante o uso dalgunhas augas de rega.