Ciclo bioxeoquímico no cal o elemento que se recicla é o ferro.

É un elemento moi abundante na codia terrestre; así e todo, a súa biodispoñibilidade no solo é baixa porque hai factores como o valor do pH, o potencial redox e o tipo de mineral ao que está asociado, que afectan á súa solubilidade ou que bloquean a súa absorción, como o anión hidroxenocarbonato (bicarbonato) causante da clorose férrica.

O ferro existe nun rango de estados de oxidación de -2 a +7, así e todo, na Terra predomina no seu estado redox +2 ou +3, en rochas ígneas, metamórficas, sedimentarias e nos solos.

Os procesos de meteorización bioxeoquímica liberan o ferro contido nos minerais das rochas, que pode: 1) unirse a distintos ligandos orgánicos, con formación do complexo arxilo-húmico; ou, 2) ser transformado a minerais secundarios, tales como sulfuros, carbonatos, minerais de arxila, pero fundamentalmente a óxidos e oxihidróxidos.

Os procesos redox poden ser completamente abióticos ou ser facilitados por microorganismos, especialmente bacterias oxidantes do ferro.

Xoga un papel fundamental na nutrición das plantas como macronutriente, que as plantas toman preferentemente como Fe²⁺, para o cal se ven obrigadas a reducir a forma predominante do ferro nos solos aerobios, Fe³⁺, o que ten lugar coa intervención da encima redutase, situado na membrana plasmática das células da raíz.

A reversibilidade da reacción de oxidación-redución do ferro xoga un papel importante no seu comportamento nos solos, polo que o ciclo biolóxico do ferro é á vez un ciclo redox, un ciclo de solubilización/precipitación e un ciclo de asimilación/mineralización.