Ácidos carboxílicos derivados de esqueletos de ácido benzoico ou cinámico e son os metabolitos vexetais máis abundantes. No solo atópanse en forma soluble (disoltos na disolución do solo), formando unións estables con proteínas e partículas, e de forma polimerizada (son precursores das substancias húmicas, das que forman parte).

Constituíntes da MOS, xa que é un dos principais axentes da neoformación dos compostos húmicos do solo a partir da formación de complexos órgano-metálicos moi estables ou de polimerización por oxidación biocatalizada. A maduración posterior destes compostos húmicos conduce á formación de complexos de maior peso molecular e maior estabilidade fronte á actividade microbiana. Tanto os compostos orixinais recalcitrantes (humina herdada), como os compostos húmicos neoformados e con alto grao de maduración (humina neoformada-estabilizada) constitúen a fracción máis estable do humus fronte á degradación.

Desempeñan un papel importante: 1) nos procesos ecolóxicos, polos seus efectos sobre a ecoloxía do solo; 2) no ciclo de nutrientes, polos seus efectos sobre a composición e a actividade dos microorganismos do solo e a velocidade de descomposición da MOS; 3) na dispoñibilidade de N inorgánico para ser absorbido polas plantas, debido a que forman complexos coas proteínas e encimas extracelulares dos microorganismos; 4) na dinámica dos nutrientes; 5) na mobilidade de metais pesados, xa que interactúan con eles a través de reaccións de complexación e redución. Por todo isto, inflúen na fertilidade do solo e na rexeneración natural dos ecosistemas.