Técnica que se emprega para avaliar de forma semicuantitativa o volume de macroporos. O primeiro problema que se presenta é a falta de uniformidade de criterio no establecemento do limiar entre macroporosidade e microporosidade, que varía segundo os autores. Pódese recorrer a: 1) estudos micromorfolóxicos en láminas delgadas e análises de imaxes; 2) ás relacións entre o contido de auga a distintos potenciais matriciais e o tamaño de poro asociado.

En mostras de solo de volume coñecido e representativas do solo tomadas en campo, pódese medir no laboratorio o contido volumétrico de auga almacenada no solo en equilibrio con valores de potencial matricial de -10 a -33 kPa nunha cámara de presión (cámara de Richard), estimándose desta forma a microporosidade total do volume de solo (valores de diámetro de poros comprendido entre os 30 e os 10 μm). Coñecendo a porosidade total do volume de solo (contido de auga da mostra de solo saturada de auga ou a través das densidades real e aparente da mostra), pódese estimar por diferencia a macroporosidade do solo, como un indicador da capacidade de aireación.