Representación gráfica que expresa a relación entre a variación de volume específico durante o secado, desde o punto de saturación, dun agregado ou un terrón de solo, v (m³ kg^-1) e o contido de auga, θ (m³). O volume dos agregados determínase hidrostaticamente somerxendo o agregado nun líquido apolar (p. ex., queroseno) durante o secado, ou ben recubrindo o agregado cunha resina e somerxéndoo en auga. O contido de auga, θ, determínase en sucesivos momentos do secado.

Esta curva permite estudar o tipo de retracción (contracción) que caracteriza ao solo e deducir diversos índices e límites. Presenta distintas fases de retracción sucesivas, lineais e curvas: estadio interpedial, estadio estrutural, estadio básico e estadio residual, cuxos puntos de transición son característicos do comportamento hidroestrutural do solo. Os puntos de transición pódense determinar a partir do modelo paramétrico da curva de retracción, de acordo co modelo de retracción exponencial (XP). Durante o secado, cada fase lineal da curva débese á perda predominante do conxunto de auga de expansión, w_sw, ou do da auga condensada, w_cn, do sistema de microporos ou de macroporos, mentres que nas fases curvilíneas pérdese simultaneamente auga de ambos conxuntos (w_sw e w_cn).