Encima do grupo das oxidorreductases que cataliza reaccións de oxidación e redución dun substrato por subtracción ou adición de átomos de hidróxeno.

Existen varios tipos de deshidroxenases, que difiren fundamentalmente no tipo de coenzima que utilizan.

A oxidación biolóxica dos compostos orgánicos prodúcese transferindo un hidróxeno ou dous a un aceptador de electróns como algunhas vitaminas ou os nucleótidos NAD, NADP, FAD e FMN: NAD⁺/NADH, NADP⁺/NADPH,FAD/FADH₂, e FMN/FMNH₂, segundo a ecuación xeral:

XH₂ + A → X + AH₂

onde XH₂ é o composto orgánico a oxidar e A é o substrato oxidado.

Xa que as deshidroxenases só se atopan en organismos vivos, a súa actividade é un reflexo da calidade do solo, polo que se utilizaron para avaliar solos degradados e solos de cultivo, en relación aos efectos da incorporación de residuos orgánicos ou ao impacto da contaminación por metais pesados, praguicidas ou chuvia ácida. Dita actividade é maior en solos anaerobios ou inundados durante longos períodos, en comparación cos solos incubados en condicións aerobias.

A actividade das deshidroxenases adoítase medir utilizando varias sales de tetrazolio, como por exemplo o cloruro de 2,3,5-trifenil-tetrazolio (TTC), que se reduce a trifenilformazán (TPF).