Fluxo máximo de auga que un solo inicialmente seco é capaz de absorber a través da súa superficie, cando está en contacto coa auga a presión atmosférica (choiva eficaz ou unha lámina de auga). Este límite superior da taxa de infiltración expresa o comportamento potencial dun solo sometido a un proceso de infiltración. Depende da condutividade hidráulica do solo, a súa textura, estrutura e as condicións de estado inicial de auga no solo e a cantidade de auga na superficie. Este termo foi introducido por Daniel Hillel para substituír capacidade de infiltración.