Materia orgánica do solo (MOS) alterada pola acción da calor (incendios naturais ou provocados). Trátase dun carbón vexetal constituído por mesturas heteroxéneas de macromoléculas biolóxicas, altamente recalcitrante e resistente ao ataque microbiano.

Cos métodos clásicos de determinación da materia orgánica oxidable non se cuantifica a materia orgánica carbonizada, polo que a súa importancia foi subestimada. Pódese determinar mediante a técnica de resonancia magnética nuclear tras fotooxidación ultravioleta de alta enerxía, que destrúe outros compoñentes da MOS deixando un residuo que é a fracción carbonizada.

É relevante en solos sometidos a queimas repetidas de vexetación, por exemplo en solos de pradeiras, aqueles nos que se ven practicando a agricultura itinerante, así como en solos próximos a instalacións industriais con incidencia de fumes de combustión de combustibles fósiles.