Siglas: MOSR.
Fracción da materia orgánica do solo (MOS) resistente á degradación a longo prazo (centos de anos), formada por materiais refractarios, polo que se considera inerte ou cunha taxa de descomposición moi lenta (MOSR).

As macromoléculas recalcitrantes presentes son predominantemente: ligninas, esporopoleninas, macromoléculas alifáticas (que inclúen os biopoliésteres como a cutina e a suberina, e as macromoléculas non hidrolizables, tanto de microorganismos como de plantas vasculares: algaenanos, cutanos, suberanos, entre outros), melaninas fúnxicas, así como distintas formas de materia orgánica piróxena que forman carbono negro.

O contido de MOSR varía de forma significativa duns solos a outros e segundo a procedencia da materia orgánica. Por exemplo, o coeficiente de humificación da MOS derivada das raíces é maior que o da follada depositada na superficie do solo (materia orgánica fresca).

A cuantificación do contido total e a variabilidade da MOSR é importante para estimar a súa contribución relativa no ciclo do carbono e saber se un solo se comporta como fonte ou sumidoiro de CO₂ atmosférico e para incluíla nos modelos globais de carbono