Procedemento utilizado para a medida do carbono da biomasa microbiana do solo, que tamén permite a medición doutros elementos como nitróxeno, fósforo ou xofre presentes na devandita biomasa. Pódese empregar en solos cun amplo rango de valores de pH.

Nun primeiro paso exponse a mostra de solo a unha atmosfera de cloroformo durante 24 horas (fumigación), que causa a lise dos microorganismos presentes e a solubilización da súa biomasa, seguido da extracción dos compoñentes microbianos mediante unha disolución de sulfato de potasio. Finalmente, o carbono extraído (ou outro elemento procedente da biomasa) pódese determinar mediante diversos procedementos bioquímicos. Difire do método da respiración inducida polo substrato, en que este método mide a biomasa tanto dos microorganismos activos, como dos dormentes (por exemplo, esporas bacterianas) e os microorganismos mortos.