Cantidade de nitróxeno orgánico do solo que pode ser convertido pola actividade da biomasa microbiana heterótrofa a formas inorgánicas solubles (N-NH₄ e N-NO₃).

Este concepto foi proposto inicialmente por G. Standford e S. L. Smith no 1972 para cuantificar o aporte de nitróxeno posto a disposición dos cultivos polo solo, cantidade a ter en conta nas recomendacións de fertilización, ou para avaliar a eficacia de alternativas analíticas novas.