Termo obsoleto e inadecuado, xa que nun solo non saturado en estado de equilibrio, a auga está sometida tanto a forzas capilares (nos poros), como a forzas de adsorción (nas superficies das partículas), que non se poden tratar separadamente. Polo tanto é preferible utilizar o termo potencial matricial, que expresa o efecto total resultante da afinidade da auga polo conxunto da matriz do solo, incluíndo os poros e as superficies das partículas.

O potencial matricial, ψ_m, é o resultante dos dous compoñentes: ψ_m = ψ_cap + ψ_ad, sendo ψ_cap o debido ás forzas capilares e ψ_ad o debido ás forzas de adsorción.