Trastorno fisiolóxico en plantas non tolerantes causado por alumino biodispoñible incorporado á planta ao ser absorbido polas raíces. Constitúe un dos problemas máis graves para o crecemento de plantas susceptibles á toxicidade por aluminio en solos acedos con pH inferior a 5,5, valor por debaixo do cal o aluminio se atopa en formas asimilables (Al³⁺, Al(OH)²⁺ e Al(OH)₂⁺). O crecemento vese afectado con concentracións de Al³⁺ na fase líquida superiores a 3,6 mg L⁻¹ no millo e de 1,8 mg L⁻¹ na soia. Os efectos do aluminio soluble e do facilmente intercambiable son: trastornos na translocación de nutrientes (potasio, calcio e magnesio) na parte aérea, inhibición do crecemento radical, raíces máis curtas e engrosadas e de aspecto achaparrado, o que se traduce nun menor volume de solo explorado, menor resistencia á seca, menor vigor da planta e menor rendemento.